Gedachtes

27 maart 2020 Linda Janssen - Broens

Gedachtes

Overdag gaat het allemaal wel al word ik soms overvallen door een vleugje paniek. Dan gaat het vooral over: hoe lang gaat het eigenlijk nog duren? Hoe gaat het straks als er een volledige lockdown is? Je bent sowieso wel druk, want alles moet doorgaan: school, je werk, het huishouden, je kinderen zo goed mogelijk helpen met alles.. Meestal ben ik dan ook echt wel positief en zie ik ook de positieve dingen van deze hele situatie.

Maar ’s avonds als ik ga slapen dan kom ik niet in slaap, dan lig ik echt te piekeren. Als ik dan uiteindelijk in slaap val en mijn zoon van vier ’s nachts in m’n bed kruipt dan lig ik weer wakker. Dan slaap ik niet meteen in zoals ik dat ‘normaal’ zou doen. Dan komen er anderen gedachtes.. Ik voel me al een tijdje niet fit, de hele maand februari ben ik ziek geweest tot aan een longontsteking toe. Wat nu als ik wel het virus krijg en ik naar het ziekenhuis ga, dan mogen mijn kindjes mij niet opzoeken! Dan zie ik ze een tijd lang niet, hoe bang zijn ze dan?? En ik?? En als ik dan dood ga dan heb ik ze de hele tijd niet gezien, niet kunnen geruststellen en niet meer kunnen knuffelen?? Dan ga je alleen dood, dat vind ik nog niet eens de ergste gedachte. Het ergste vind ik dat ik geen afscheid kan nemen, dat ik mijn kinderen niet nog een keer heb kunnen spreken, kunnen zeggen dat ik van ze hou! En dat ik altijd bij ze zal zijn in hun hartjes.

’s Morgens is er dan ook steevast het besef: Al die praktische zaken zijn totaal niet belangrijk!!!

Geld is niet belangrijk, spullen zijn niet belangrijk, een goed lopende zaak ook niet.

Deze tijd is er niet om al de ballen in de lucht te houden, deze tijd is er om ze maar een keertje te laten vallen en daar vrede mee te hebben. Je kunt het namelijk toch nooit goed doen. Al werk je al je uren die je ‘normaal’ ook zou werken, al doe je al dat thuiswerk samen met de kids, al is je huis helemaal op en top, er is toch altijd wel iemand die het niet goed genoeg vindt. Misschien is dat iemand anders, maar misschien ben je het gewoon zelf.

Waardeer wat je hebt, waardeer je vrienden; bel ze op! Waardeer je man, je huis, je (schoon)familie.

Maar vooral: Neem de tijd die je nu hebt met je kinderen!! Voor je het weet heb je helemaal geen keuze meer en kun je ze niet meer zeggen wat ze voor je betekenen.

Al deden we eerst misschien wat laconiek over de hele coronacrisis.. We beseffen nu echt wel dat dit ook heel anders af kan lopen. Gezondheid is het allerbelangrijkste en liefde, de rest is echt bijzaak!!